a capella

Les Voix Perdues zingt ‘a capella’ muziek. Dat wil zeggen dat er geen instrumenten aan te pas komen. Op onze optredens hoor je alleen onze vier stemmen en niks méér. Ook geen samples of trucjes, geen stemvervormers of computers. Omdat we tot op heden meestal zonder versterking optraden, is dit ook niet mogelijk.

Alleen maar zingen brengt je erg dicht bij je publiek : je kan je niet verstoppen achter een dreunende baslijn of een gierende gitaarsolo. Zit er een kikker in je keel, dan hebben de toehoorders die ook gehoord. Dat maakt het a capella zingen ook net een tikje spannender dan een volledig gearrangeerd (en grotendeels vooraf opgenomen en vervolgens geplaybackt) concert.

verschillende muziekjes

Van bij de start heeft Les Voix Perdues gekozen voor een totale afwezigheid van systematiek in de keuze van de liedjes. Daardoor werd een vreemd veelsoortig repertorium verzameld in de loop van de voorbije jaren. De keuze van de liederen werd bepaald door goesting, goed gevoel, passend bij een of ander project, beschikbaarheid van een arrangement of gewoon... stom toeval...

In aanvang hebben verschillende zangprojecten gekaderd binnen het thema van de ‘eerste wereldoorlog’, waarover meer op een andere webpagina. Verder zongen we ook al oude muziek (drinkliederen, liefdesliederen, al eens wat kerkmuziek), gospel (kerkmuziek met swing), klassieke a capella (moeilijk te duiden, voor meer info en voorbeelden cfr the King’s Singers) en durfden we ook al eens oud Macedonisch volksliedje of een typische musicalsong te “bepotelen”.

Met andere woorden: het kan met Les Voix Perdues alle richtingen uit. Dat krijg je met zo’n ‘vier-koppig’ gezelschap. De ene wil ‘Prince’ en de andere ‘Jacques Brel’, voor je ’t weet, eindig je bij ‘Plastic Bertrand’ (grapje).

het prille begin

Als vier mannen samenkomen en besluiten om een a-capella-kwartet te vormen, dan staan ze er nog niet echt bij stil dat dit misschien meer wordt dan puur amusement, zingen voor het plezier, zonder veel structuur of zicht op een duidelijk repertorium. Maar dit veranderde verrassend snel als we gevraagd werden om mee te werken aan een vredesconcert op Antwerpen-Linkeroever, samen met het koor Klankjorum. Waar we ons dat eerste jaar toelegden op een allegaartje van leuke melodieën, werd ons hier & nu de kans geboden om werk te maken van eigen versies, arrangementen zeg maar, van CBS-liederen (Coope, Boyes en Simpson, een Brits a-capella-trio). Dit bleek een heel goede keuze te zijn en het was de start van een doorgedreven zoeken naar meer materiaal rond Wereldoorlog I. Op het vredesconcert zongen we enkel oorlogsliederen, en met succes. Deze liederen bleken wonderwel te passen in het timbre en de tessituur van onze stemmen.

een stapje verder

En toch, oorlogsliederen zijn mooi, ze liggen ons, we zingen ze graag, maar de “oude” melodieën bleven we ook zingen. En zo kwamen we tot een evenwichtig programma waarbij in de eerste helft van het optreden enkel de oorlogsliederen werden gezongen, serieus maar ook pakkend, zeer harmonieus en met een woordje uitleg. We namen de kans om met vertellingen over bepaalde gebeurtenissen uit de ‘grooten oorlog’, waar een aantal van deze liederen op gebaseerd werden, ons publiek een schets te maken an het leven tijdens deze grote wereldbrand. Na de pauze volgde dan een heel ander invulling: middeleeuwse deuntjes, gospels, romantische en grappige liedjes, wat het geheel afwisselend, fris en tegelijk evenwichtig maakte. In die periode traden we op op vernissages, voor verenigingen als de plaatselijke voetbalploeg, de KAV van een naburige gemeente, het feestje voor het zoveeljarig bestaan van een groot 4-stemmig koor, de trouwvieringen van menig verliefd koppel, de openingsreceptie van een nieuw kantoor, de wereldwinkel, het afscheidsfeestje van een priester die teruggaat naar de streek waar hij zijn hart verloren heeft... Kortom: iedereen met een goed oor voor goede muziek! In deze enthousiaste tijd zag ook onze eerste CDemo het licht: volledig in eigen beheer en productie opgenomen nummers, verzameld onder de titel: "zonder franje" Muziek zonder boe of ba, zonde kapsones, zonder pretentie en frullekes. Zoals we het graag zingen. En zo nu en dan kregen we het aanbod voor een echte uitdaging. Zo was er het vredesconcert in de Arenbergzaal in Antwerpen, opnieuw in samenwerking met Klankjorum. Het feit alleen al om in zo’n bekende zaal te mogen zingen, geeft een zanger vleugels!

... en dan een grote stap

Tot dan hadden we altijd opgetreden op vraag van externe organisaties. Op zich best leuk natuurlijk, maar toch begon stilaan de idee te groeien om zelf een optreden te organiseren, met de hulp van een aantal buitenstaanders. Als een soort voorbereiding van het concept waar we aan dachten, werkten we samen met een schrijfster die een verhaal bracht uit de eerste WO, afgewisseld met onze liederen. Het klikte en het sterkte ons in het idee dat ons concept zou aanslaan. Tussendoor brachten we, om in de sfeer te komen, samen met een aantal vrienden en sympathisanten, een bezoek aan de Westhoek, waar we op zeer specifieke locaties een aantal oorlogsliederen brachten, met als hoogtepunt de deelname aan de ‘Last Post’ onder de Menenpoort in Ieper. Over een kippenvelmoment gesproken ! Ons concept zou een combinatie worden van een vertelling door een soldaat die voorleest uit zijn dagboek en zijn verlangens, angsten en hoop vertolkt, afgewisseld met uitleg over de historische achtergrond van WO1 en onze liederen. En deze combinatie werd inderdaad gesmaakt. Het kreeg de naam ‘Known unto God’ en ging door in CC de Kern te Wilrijk. Maar we bleven niet stilstaan en de volgende uitdaging stond al voor de deur.

Toch weer een andere richting?

Van in het begin vonden we het alle vier belangrijk om ons niet vast te pinnen op één genre. En terwijl we verder bleven zingen voor verenigingen van achter onze hoek en een beetje verder, breidden we ons repertorium verder uit. Toen kwam de vraag van het koor Klankjorum om nogmaals met hen samen te werken, ditmaal aan een ‘popconcert’. Dit was toch wel weer andere koek, maar het popprogramma was ons niet geheel vreemd en we stemden toe. Mogelijke nummers werden overlopen, arrangementen uitgeschreven en repetities gepland. Alhoewel het concert doorging in de St-Annakerk op Linkeroever (waar zo’n 750 personen kunnen plaatsnemen), werd het een “close concert” met veel mooie evergreens. Iedereen was enthousiast. En we hadden bewezen dat we van meer dan één markt thuis zijn.

... en morgen?

Onze agenda is niet volgeboekt met optredens, en dat is deels bewust zo. Het geeft ons de kans om grondig stil te staan bij nieuwe nummers, andere genres, te grasduinen, te brainstormen en vooral : veel te luisteren. Onbekende horizonten trekken ons aan en het kriebelt opnieuw om een volgend, zelf georganiseerd concert te brengen en een tweede CDemo op te nemen. Wat het wordt, is nog niet uitgeklaard maar je hoort zeker van ons als we er klaar voor zijn. Ondertussen hebben wel onze eerste zelfgearrangeerde nummers het levenslicht gezien en worden theaterteksten geschreven. Deze prestatie is het werk van Bart, die regie en productie op zich neemt. En we hebben een vermoeden dat er nog meer komt…

Wil je méér details? Klik hier voor een algemene playlist!


	a capella Les Voix Perdues zingt ‘a capella’ muziek. Dat wil zeggen dat er geen instrumenten aan te pas komen. Op onze optredens hoor je alleen onze vier stemmen en niks méér. Ook geen samples of trucjes, geen stemvervormers of computers. Omdat we tot op heden meestal zonder versterking optraden, is dit ook niet mogelijk. Alleen maar zingen brengt je erg dicht bij je publiek : je kan je niet verstoppen achter een dreunende baslijn of een gierende gitaarsolo. Zit er een kikker in je keel, dan hebben de toehoorders die ook gehoord. Dat maakt het a capella zingen ook net een tikje spannender dan een volledig gearrangeerd (en grotendeels vooraf opgenomen en vervolgens geplaybackt) concert. verschillende muziekjes Van bij de start heeft Les Voix Perdues gekozen voor een totale afwezigheid van systematiek in de keuze van de liedjes. Daardoor werd een vreemd veelsoortig repertorium verzameld in de loop van de voorbije jaren. De keuze van de liederen werd bepaald door goesting, goed gevoel, passend bij een of ander project, beschikbaarheid van een arrangement of gewoon... stom toeval... In aanvang hebben verschillende zangprojecten gekaderd binnen het thema van de ‘eerste wereldoorlog’, waarover meer op een andere webpagina. Verder zongen we ook al oude muziek (drinkliederen, liefdesliederen, al eens wat kerkmuziek), gospel (kerkmuziek met swing), klassieke a capella (moeilijk te duiden, voor meer info en voorbeelden cfr the King’s Singers) en durfden we ook al eens oud Macedonisch volksliedje of een typische musicalsong te “bepotelen”. Met andere woorden: het kan met Les Voix Perdues alle richtingen uit. Dat krijg je met zo’n ‘vier-koppig’ gezelschap. De ene wil ‘Prince’ en de andere ‘Jacques Brel’, voor je ’t weet, eindig je bij ‘Plastic Bertrand’ (grapje). het prille begin Als vier mannen samenkomen en besluiten om een a-capella-kwartet te vormen, dan staan ze er nog niet echt bij stil dat dit misschien meer wordt dan puur amusement, zingen voor het plezier, zonder veel structuur of zicht op een duidelijk repertorium. Maar dit veranderde verrassend snel als we gevraagd werden om mee te werken aan een vredesconcert op Antwerpen-Linkeroever, samen met het koor Klankjorum. Waar we ons dat eerste jaar toelegden op een allegaartje van leuke melodieën, werd ons hier & nu de kans geboden om werk te maken van eigen versies, arrangementen zeg maar, van CBS-liederen (Coope, Boyes en Simpson, een Brits a-capella-trio). Dit bleek een heel goede keuze te zijn en het was de start van een doorgedreven zoeken naar meer materiaal rond Wereldoorlog I. Op het vredesconcert zongen we enkel oorlogsliederen, en met succes. Deze liederen bleken wonderwel te passen in het timbre en de tessituur van onze stemmen. een stapje verder En toch, oorlogsliederen zijn mooi, ze liggen ons, we zingen ze graag, maar de “oude” melodieën bleven we ook zingen. En zo kwamen we tot een evenwichtig programma waarbij in de eerste helft van het optreden enkel de oorlogsliederen werden gezongen, serieus maar ook pakkend, zeer harmonieus en met een woordje uitleg. We namen de kans om met vertellingen over bepaalde gebeurtenissen uit de ‘grooten oorlog’, waar een aantal van deze liederen op gebaseerd werden, ons publiek een schets te maken an het leven tijdens deze grote wereldbrand. Na de pauze volgde dan een heel ander invulling: middeleeuwse deuntjes, gospels, romantische en grappige liedjes, wat het geheel afwisselend, fris en tegelijk evenwichtig maakte. In die periode traden we op op vernissages, voor verenigingen als de plaatselijke voetbalploeg, de KAV van een naburige gemeente, het feestje voor het zoveeljarig bestaan van een groot 4-stemmig koor, de trouwvieringen van menig verliefd koppel, de openingsreceptie van een nieuw kantoor, de wereldwinkel, het afscheidsfeestje van een priester die teruggaat naar de streek waar hij zijn hart verloren heeft... Kortom: iedereen met een goed oor voor goede muziek! In deze enthousiaste tijd zag ook onze eerste CDemo het licht: volledig in eigen beheer en productie opgenomen nummers, verzameld onder de titel: "zonder franje" Muziek zonder boe of ba, zonde kapsones, zonder pretentie en frullekes. Zoals we het graag zingen. En zo nu en dan kregen we het aanbod voor een echte uitdaging. Zo was er het vredesconcert in de Arenbergzaal in Antwerpen, opnieuw in samenwerking met Klankjorum. Het feit alleen al om in zo’n bekende zaal te mogen zingen, geeft een zanger vleugels! ... en dan een grote stap Tot dan hadden we altijd opgetreden op vraag van externe organisaties. Op zich best leuk natuurlijk, maar toch begon stilaan de idee te groeien om zelf een optreden te organiseren, met de hulp van een aantal buitenstaanders. Als een soort voorbereiding van het concept waar we aan dachten, werkten we samen met een schrijfster die een verhaal bracht uit de eerste WO, afgewisseld met onze liederen. Het klikte en het sterkte ons in het idee dat ons concept zou aanslaan. Tussendoor brachten we, om in de sfeer te komen, samen met een aantal vrienden en sympathisanten, een bezoek aan de Westhoek, waar we op zeer specifieke locaties een aantal oorlogsliederen brachten, met als hoogtepunt de deelname aan de ‘Last Post’ onder de Menenpoort in Ieper. Over een kippenvelmoment gesproken ! Ons concept zou een combinatie worden van een vertelling door een soldaat die voorleest uit zijn dagboek en zijn verlangens, angsten en hoop vertolkt, afgewisseld met uitleg over de historische achtergrond van WO1 en onze liederen. En deze combinatie werd inderdaad gesmaakt. Het kreeg de naam ‘Known unto God’ en ging door in CC de Kern te Wilrijk. Maar we bleven niet stilstaan en de volgende uitdaging stond al voor de deur. Toch weer een andere richting? Van in het begin vonden we het alle vier belangrijk om ons niet vast te pinnen op één genre. En terwijl we verder bleven zingen voor verenigingen van achter onze hoek en een beetje verder, breidden we ons repertorium verder uit. Toen kwam de vraag van het koor Klankjorum om nogmaals met hen samen te werken, ditmaal aan een ‘popconcert’. Dit was toch wel weer andere koek, maar het popprogramma was ons niet geheel vreemd en we stemden toe. Mogelijke nummers werden overlopen, arrangementen uitgeschreven en repetities gepland. Alhoewel het concert doorging in de St-Annakerk op Linkeroever (waar zo’n 750 personen kunnen plaatsnemen), werd het een “close concert” met veel mooie evergreens. Iedereen was enthousiast. En we hadden bewezen dat we van meer dan één markt thuis zijn. ... en morgen? Onze agenda is niet volgeboekt met optredens, en dat is deels bewust zo. Het geeft ons de kans om grondig stil te staan bij nieuwe nummers, andere genres, te grasduinen, te brainstormen en vooral : veel te luisteren. Onbekende horizonten trekken ons aan en het kriebelt opnieuw om een volgend, zelf georganiseerd concert te brengen en een tweede CDemo op te nemen. Wat het wordt, is nog niet uitgeklaard maar je hoort zeker van ons als we er klaar voor zijn. Ondertussen hebben wel onze eerste zelfgearrangeerde nummers het levenslicht gezien en worden theaterteksten geschreven. Deze prestatie is het werk van Bart, die regie en productie op zich neemt. En we hebben een vermoeden dat er nog meer komt… Wil je méér details? Klik hier voor een algemene playlist!